Πέμπτη, 31 Ιανουαρίου 2008

Η ιστορία της λίμνης και ο πρίγκιπας*

...ένα σύγχρονο παραμύθι για μεγάλα παιδιά...

Ο πορτοκαλί περιπατητής (οδοιπόρος) μου έστειλε μια επιστολή που είχε μόνο λέξεις από π γραμμένες...

...παραθέτω περικοπή...

Παρακάτω περιμένει πράσινη πεταλούδα.
Πετάει παγώνι ποικιλόχρωμο
πλαγίως Πειραιώς.
Πάλι πεθαμένες Παρασκευές περιμένουν
παλιρροϊκά παραστρατήματα.
Ποτά παπαρούνας περιστοιχίζουν
παρανοϊκούς ποιητές.
Πολύχρωμα παπούτσια πίσω από παραβάν
περιμένουν πανέτοιμα.
Παραλίγο παραλία, πανσέληνος παλαβή.
Παντέρημος περιδιαβαίνω πίσω από παντζούρι.
Παρατείνω παρατήρηση.
Παρατηρώ πέταγμα πουλιού.
Παρακάθομαι παρακάτω.
Παρασημοφορώ πεθαμένες παραστάσεις.
Πρίγκιπας πάλι, πλανήτης πουθενά, παραμύθι περιστασιακό.
Περιβάλλομαι παραπτώματα - παράπονα.
Πνοή περιστεριού περισυλλέγω πεζοπορώντας.
Πορφυρή παντιέρα παραπέμπω: που; ποιος; πότε;
πάντα; ποτέ; πόσο; πόσοι; πόσα; πολλά;
Παταγώδης περηφάνια παραληρεί
περιμετρικά πυώδους περσινής περίσκεψης.
Πύρινος πυρετός πολύχρωμων πειραμάτων.
Πασαλείβομαι πέλαγα
που πρέπει πάραυτα να πυρποληθούν.
Πλοίο παίρνω…μα πουθενά παράδεισος.

Απάντησα:

Περαστική παράμερα.
Παρκάρω προθέσεις περιμένοντας._

* ...είναι ένα παραμύθι που ξεκίνησε να γράφεται πριν κάποια χρόνια...και δεν τελείωσε ποτέ...εδώ ένα απόσπασμα..

Υ.Γ. Λατρεύω τις τρεις τελείες που πάντα υποδηλώνουν κάτι χωρίς να το φωνάζουν...

Υ.Γ. 2: Λατρεύω τα υστερόγραφα περίπου για τους ίδιους λόγους ή μάλλον, γιατί εκεί λέγονται τα πιο σημαντικά...

Υ.Γ. 3: Απεχθάνομαι τις αναπάντητες επιστολές...

Δευτέρα, 28 Ιανουαρίου 2008

Φθινοπωρινή άποψη για το σεξ


Πόσο το γκρι και το λευκό
κάνουν ωραία αντίθεση!
Το όμορφο θέαμα των δύο τοίχων
διακόπτει το παιχνίδισμα της ελιάς
καθώς βλέπω ανόρεχτα έξω από το παράθυρο.
Άραγε μέσα απ' τον όμορφο τοίχο
να ειπώθηκαν καθαρότερες αλήθειες;

Φαντάζομαι τη γκρι σου με μια πιτσιλιά μαύρο
κι εκείνη την πάλευκη χωρίς κανένα χρώμα, στείρα.
Τις χρωματιστές σου αλήθειες ήξερες καλά να κρύβεις
στις άκρες των δαχτύλων, στην αφή.
Το θέαμα που διακόπτεται από τα φύλλα….
όπως διέκοπταν τις αλήθειες μας άνθρωποι
άχρωμοι, διάφανοι και τιποτένιοι
που έσερναν λόγια αφύσικα αλιευμένα
από τις φαντεζί ζωές τους...
...έτσι γέμιζαν κίτρινα φύλλα οι αλήθειες μας

Μα ούτε εσύ, ούτε εγώ ξέραμε από κηπουρική
Τι να τα θεωρήσεις άραγε;
Λίπασμα ή σκουπίδια;
Για τη νέα μου ζωή έχω πάρει φτυάρια
και τσουγκράνες και χλοοκοπτικές μηχανές
κι όταν θα ΄ρθεις να μου ευχηθείς
το ξέρω,
θα κρατάς τσεκούρι,
σε ξέρω.

Βουλώστε το όλοι....





....όσο οι μισθοί βρίσκονται σε επίπεδα πείνας....

....βουλώστε το όλοι....

παρακαλώ!

Πέμπτη, 10 Ιανουαρίου 2008

Memoirs

Κάποτε, όταν ήμουν πιτσιρίκα, είχα μάλλον την ανάγκη να ανήκω κάπου. Να είμαι μέρος ενός συνόλου. Έψαχνα να βρω πράγματα, τόπους και ανθρώπους που να μου ταιριάζουν. Δυστυχώς όλα αυτά εμπίπτουν σε μια νομοτέλεια που λέει « λίγα πράγματα μπορούν να γίνουν κατά παραγγελία στη ζωή». Μεγαλώνοντας κατάλαβα πως πρέπει να αφήνουμε χώρο στους ανθρώπους και χρόνο στα πράγματα. Περνώντας τα χρόνια λοιπόν, ήρθαν και τόποι και πράγματα και άνθρωποι – κυρίως αυτοί - που έγιναν νόμος στο δικό μου προσωπικό σύμπαν και όρισαν τις δικές τους νομοτέλειες. Ένας από αυτούς τους τόπους, λατρεμένος τώρα πια, είναι και ο κινηματογράφος Άστυ. Αυτό δε συνέβη καθόλου λόγω της φυσικής μου απέχθειας προς τα multiplex. Το Άστυ είναι ένας χώρος που θυμίζει σινεμά. Το δικό σου σινεμά. Απολαμβάνω πολλά πράγματα εκεί. Τους ανθρώπινους ανθρώπους στο ταμείο και το bar,τις αφίσες και τις παλιές φωτογραφίες από ταινίες που πουλάει, τις γνωστές φάτσες – θαμώνες, ως και το ότι η τουαλέτα είναι μέσα στην αίθουσα. Πως να το πω, νοιώθεις οικεία. Μου αρέσει που είναι στο κέντρο, μου αρέσει που έχει δίπλα ever green (αν και είναι μούφα…) αλλά μια σαλάτα άνετα μπορείς να τσιμπήσεις, μου αρέσει ακόμη ακόμη που είναι στο υπόγειο. Νοιώθω θαλπωρή, σα να ‘μαι στο σπίτι μου. Νομίζω πως δε χρειάζεται να πω πως μου αρέσουν και οι ταινίες που προβάλει. Μια τέτοια είδα και χθες…..

Υπηρέτησα το βασιλιά της Αγγλίας.....



Ο ήρωας που μου θύμιζε Chaplin τόσο στους τρόπους όσο και στην αθωότητα με την οποία αντιμετώπιζε τη ζωή. Η πονηρή του διάθεση που του χάρισε την κορυφή και την πτώση, ο τρόπος που κοιτούσε, ο τρόπος που ερωτεύονταν…όλα…

Το πιο ωραίο striptease που είδα εδώ και χρόνια....


Δεν ήθελα να τελειώσει...Πέρασαν από μέσα μου, ο Begnini, ο Greenaway, ο Pazolini, όλοι σαν σε λούνα πάρκ... Καλύτερα δε γίνεται...

Δευτέρα, 7 Ιανουαρίου 2008

The cultest site ever!

...!!!

Προβλήματα ταξινόμησης

DVD. Πρόβλημα ταξινόμησης 01

Μετά από απίστευτης διάρκειας συζητήσεις για το πώς θα ταξινομήσουν - σε Excel πάντα - τα dvds που μαζεύουν κάθε χρόνο – και που επιτέλους ήρθε η ώρα να το κάνουν… προέκυπταν πάντα ερωτηματικά. Για παράδειγμα, το Carlitos way που θα το βάλουν στο “σκηνοθέτης Brian De Palma” ή στο “ηθοποιός Al Pacino”; Την Amelie; Στο “Γαλλικός κινηματογράφος” ή στο “ ηθοποιός Audrey Tautou”;…και τώρα που αυτή μετακόμισε στο Hollywood; Τα animation θα έχουν άλλο Εxcelόφυλλο ή το ίδιο αυτό των ταινιών; Και τι κατηγοριοποίηση θα γίνει στις ταμπελίτσες των θηκών των dvd; Θα έχουν μόνο αριθμούς ή και γράμματα (π.χ. τα τρία πρώτα της κατηγορίας τους ΗΘΟ 12 για το ηθοποιός, ΣΚΗ 126 για το σκηνοθέτης κλπ); Και πόσους αριθμούς θα έχουν: έναν για την κατηγορία και έναν αύξοντα…Κι αφού τα καημένα τους dvd κατέληξαν να έχουν “ αριθμό μητρώου” που έμοιαζε κάπως έτσι: W/A 3 N/H 4 296 >>> * Woody Allen 3 New Hollywood 4 αύξοντας αριθμός 296 και άκρη δεν έβγαινε και τα dvds πλήθαιναν πάνω σε γραφεία, μέσα σε θήκες, κάτω από γραφεία, έξω από θήκες, μέσα σε σακούλες κλπ, κλπ….Έγινε το μεγάλο βήμα: Excel κατηγορία A τίτλος ταινίας, κατηγορία B όνομα σκηνοθέτη, κατηγορία C επίθετο σκηνοθέτη και κατηγορία D αύξοντας αριθμός.

- Τι ρε συ, έτσι χύμα;

- Ναι, έτσι! Βρίσκονται και κατά σκηνοθέτη και κατά τίτλο, τι άλλο δηλαδή;

Κι έτσι πανηγυρικά διεκδικώ το πιο συμμαζεμένο γραφείο της παρέας για το 2008! Κι ας τα λέει ο Sokurov δίπλα δίπλα με τους αδερφούς Marx κι ο Asterix με τον Bergman. Hurrey!

Virtual reality. Πρόβλημα ταξινόμησης 02.

Ντριιιιιν! Ντριιιιιν!

- Καλησπέρα.

- Καλησπέρα.

- Να σε χαιρόμαστε, να τα εκατοστήσεις.

- Ευχαριστώ και σε σένα εύχομαι υγεία και φράγκα.

- Πότε γύρισες;

- Σήμερα, εσύ;

- Κι εγώ

- Πως πέρασες καλά ήταν μωρέ ξαδέρφη αλλά από την Τρίτη τα κεφάλια μέσα.

- Ναι ρε συ, άστα όσες μέρες και να έχουμε διακοπές ποτέ δε φτάνουν.

- Μπλα, μπλα, μπλα….

- Μπλα, μπλα, μπλα….

- ….και που λες την παραμονή της πρωτοχρονιάς καθόμουν στον καναπέ με μια κουβέρτα, η μάνα πιο ‘κει, πέρα δώθε με τον πλάστη να φτιάξει τις πίττες, εγώ με μια παλιοφόρμα που μου ‘πεφτε περίμενα τη μάνα μου να τελειώσει για να σκουπίσω και να σφουγγαρίσω πριν μαζευτούν όλοι για το τραπέζι, ο μπαμπάς στη σόμπα πιο ‘κει να ζεσταίνεται και στην τηλεόραση η Μπίλιω με το Μάριο Φραγκούλη ντυμένοι με τα καλά τους να ανταλλάσσουν ευχές για υγεία και μακροημέρευση. Κοιτάω ξανά τη μάνα μου, κοιτάω τη φόρμα μου, κοιτάω το μπαμπά μου και ρίχνω ξανά μια ματιά στην τηλεόραση. Εγώ σκέφτομαι ζω σε άλλο κόσμο…

Χαμογέλασα…αυτή είναι η πιο αγαπημένη μου ξαδέρφη.


Virtual family. Πρόβλημα ταξινόμησης 03.

Ντριιιιιν! Ντριιιιιν!

- Καλησπέρα.

- Καλησπέρα.

- Να σε χαιρόμαστε, να τα εκατοστήσεις.

- Ευχαριστώ και σε σένα εύχομαι υγεία και φράγκα.

- Πότε γύρισες;

- Σήμερα, εσείς πως περάσατε;

- Να μωρέ εδώ, ξέρεις, αδιάφορα, οικογενειακά, εσύ;

- Καλά, καλά, είχε πολύ κρύο…

- Μπλα, μπλα, μπλα….

- Μπλα, μπλα, μπλα….

- ….αύριο αρχίζετε ε;

- όχι μεθαύριο…την Τρίτη..

- …..και δε μου λες; Γιατί παρακαλώ τα σχολεία δεν ανοίγουν του Αη-Γιαννιού;

- J για να έχουμε περισσότερες διακοπές, καλύτερα

- Άμα ήσουνα μάνα με τρία παιδιά, θα σου έλεγα από πότε θα ήθελες να ανοίξουν τα σχολεία. Από τις 3 του μηνός!

Χαμογέλασα…Αυτό μου φάνηκε πραγματικά αστείο

- Γι αυτό δεν είμαι μάνα της είπα…

Κλείσαμε το τηλέφωνο, κι αυτή είναι μια αγαπημένη μου ξαδέρφη…για άλλους λόγους…

Προτεραιότητες. Πρόβλημα ταξινόμησης 04.

Από την 1/1/08 κόβω το κάπνισμα! Ούτε τζούρα. Ο μήνας πήγε 6 κι εγώ επιστρέφοντας αγόρασα 3 πακέτα…για σιγουριά…

Χαζοσυγκινήσεις….. Πρόβλημα ταξινόμησης πολλαπλής μεταβλητής.



Άμα λιώσουν οι πάγοι θα μου λείψει ο Άη-Βασίλης



Τι μπορεί να κάνει το ταλέντο με ένα pen pad...απίστευτο!




ή ακόμα καλύτερα με λίγο ketchup και λίγα chips...

Μην ξεχάσω! Να ποστάρω τη λίστα του φίλου μου του Παντελή στο rate your music, ως προκαταβολική συγγνώμη για τον αυριανό καυγά αφού στο Sketches of Spain του Miles Davis έβαλε 4 αστεράκια κι όχι 4.5 όπως του είχα πει...ανανέωσε όμως το hate list του κι έριξα πολύ γέλιο...Είναι ιδανική λίστα πάντως γι όποιον θέλει να αγοράσει cd και δεν έχει ιδέες. Εμπιστευθήτε τον, ακούει τα πάντα, πάντα και παντού....απεριόριστα μουσικά χιλιόμετρα ... του χρωστάω τη μουσική μου παιδεία....Ουπς! Κάτσε να κρύψω το woman in red μην το δει κι έχουμε άλλα προβλήματα!

Καλή χρονιά!

Υ.Γ και μια φωτό.............................