Τρίτη, 24 Ιουλίου 2007

Παιχνίδισμα πρώτο

Βαρέθηκα τους ποιητές που γράφουν λυπημένους στίχους.
Έχει κι η χαρά την έγνοια της
έχει κι η ευτυχία το τίμημά της.
Ατιμωρισία πουθενά.

Βαρέθηκα αυτούς που γράφουν για ανταλλαγές ψυχής.
Κρατούν και τ΄ανταλλακτήρια τη μίζα τους,
κι αν δεν έχεις άλλο να δώσεις δε δίνουν παραπάνω.
Εγωϊσμός πλήρης.

Βαρέθηκα κι αυτούς τους άλλους που γράφουν για εκτόνωση.
Εκτονώνεται άραγε το αστείρευτο;
Φοράει φόρμα το άυλο;
ʼΑγνοια περισσότερο.

Βαρέθηκα κι εμένα που γράφω για τους ίδιους λόγους.
Οι μεγάλοι ποιητές πέθαναν καιρό..
Ατιμωρισία - πάνσοφη.
Εγωϊσμός - παραλήρημα.
ʼΑγνοια - πάντα.
Εγώ - πιο πέρα,
εσύ - παντού.

2 σχόλια:

enteka είπε...

(με γεια!)
:)

nomansland είπε...

Ευχαριστώ για το ποδαρικό, ελπίζω να είσαι γουρλής! :)